Mille

2011-10-16T18:29:00.000+02:00

2011-10-16T18:21:00.002+02:00

Skulle ønske...

2011-02-07T09:36:00.000+01:00

...at eg kjende deg då du var slik. Ein avslappa type på telttur midt i skogen, med tøysko og slapp skjorte. Veit ikkje om det er ho som har tatt bilete, tenker at det er det, sidan du kikkar så lyst opp på fotografen.

Då dei møttest....

2011-02-06T09:45:00.000+01:00

...køyrde dei begge motorsykkel. Seinare snakka ho ofte om det, at ho tok alle barna med seg på motorsykkelen. Dei tre jentene. Og dei to i magen.

Foto: privat

2011-01-27T09:11:00.000+01:00

Turist

2011-01-26T10:06:00.000+01:00

2011-01-25T21:34:00.003+01:00

Follow my blog with bloglovin

Jenterom og blå himmel

2011-01-25T10:38:00.000+01:00

Elleveåringen dokumenterer rommet sitt, for ettertida.
Og at himmelen ein gong var blå.

Dr. Martens

2011-01-24T12:25:00.000+01:00

Mine var grøne. Kjøpt på bestilling av ei venninne på Englandstur. Dei var nydelege. Nydelege. Då iallefall. Og finare vart dei dess meir slitne dei vart. Seinare kjøpte eg eit svart par, men det vart aldri heilt det same. No ser eg dei igjen, på føter i gatene, i butikkane. Ei søster og ei lita niese har kvar sitt burgunderraude par. Og i sommar oppdaga eg at mine grøne og svarte framleis finst, adoptert av ei venninne av ei søster. Kanskje er dette ei etterlysning? Kanskje er dei ønska tilbake. Eller, kanskje ikkje.

Vesker frå Dr. Martens. Kanskje eg heller skal gå frå tung sko til fin veske om eg skal gjenoppta forholdet mitt til denne travaren her.

Mandag

2011-01-24T11:29:00.000+01:00

Eg likar deg. Framleis.

I år som i fjor. Og året før. Nokon må jo ete opp småkakene.

Snart tid for dette? Nye tøysko, grønt gras og grå trebenkar for pust i bakken?

2011-01-23T12:19:00.000+01:00

Helvetes jävla skit. mm.

2011-01-19T23:09:00.000+01:00

Frå Therese Sennerholt Design.

Kvardag 2

2011-01-19T15:43:00.000+01:00

Ingenting å seie på kvardagane. Vi likar dei. Men dei kunne godt innehalde litt fleire timar der vi kunne vere ute. I dag klamrar folk seg fast i gjerder og lyktestolpar i gata vår, for å unngå brekte armar og bein på glattisen. Så då finn vi ut at det nok er best vi held oss inne, nok ein dag, babyen og eg. Vi les dei gamle blada ein gong til. Satsar på c-vitaminer. Drikk kaffien før den blir kald. Lurer på når vi får tid til å lese bøker igjen. Lurer på om dette er dagen for å lage ein uro av alle svanane vi bretta i haust? Og tulipanar. Dei må med. Alt mens vi gjer vårt daglege sove-ete-leike-sove-ritual. Om og om igjen.

Kvardag

2011-01-18T12:37:00.000+01:00

Lengt

2011-01-17T17:01:00.000+01:00

Foto: privat

Vi lengtar mot dagar som dette. Barfotvandring på Skagen, sommaren tjueti.

Carl + Freddy

2011-01-17T12:24:00.000+01:00

Carl har budd ei stund her hos oss. No har Freddy flytta inn også. Begge frå Sammy Rose.

2010-12-21T09:59:00.002+01:00

Skulle nokon vere på jakt etter eit hus på ei øy, ja, for eksempel på Bømlo, så kunne ein jo kaste seg over dette. Det må i tilfelle vere om ein synst det er ok å bu eit stykke frå folk flest. Fint uansett.

Ps: Om du gjer alvor ut av det, sei endeleg i frå til oss, for vi veit aldri om vi står opp på by-eller landfoten om morgonen. Skal vi flytte frå eksoslaget som heng over oss i Bergen by, ut til den friske sjølufta på Bømlo for eksempel, eller skal vi la bygd vere bygd og fortsetje å glede oss over bylivet? Her finst det så langt ingen sikre svar... Men at eit hus som dette kan kjøpast for 650 000 i staden for 3000000 er jo eit forholdsvis godt argument for bygdeløysinga!

Ps ps: denne dama har visst også lagt augo på dette huset, saman med andre gode "flytt på landet" objekt.

Morgonstund

2010-12-20T08:14:00.004+01:00

2010-12-19T11:23:00.001+01:00

2010-12-15T10:20:00.000+01:00

Lang, eviglang tid gjekk hen med stor stillhet her. No tilbake, så vidt det er. Litt jul, heimelaga og skakk.

Men mest av alt - ein veslebror!

Dvalemodus

2010-04-18T10:18:00.001+02:00

Blogglysta forsvant. Heilt og totalt. Veit ikkje eingong om den dukkar opp igjen. Eg blei plutseleg så heilt overvelda av kjedsomhet kvar gong eg nærma meg ein pc. Det blir eg eigentleg enno. Og det er faktisk fint og greitt og bra, trur eg. I mellomtida kan vi jo gjere heilt andre ting. Som å høyre på Carol King på lp. Lese gode bøker. Lage bra mat. Drikke te på terrassen. Pusse opp sykkelen. Rydde vekk vinteren. Og ikkje minst: gle oss til det som skal skje i haust. Og før det: gle oss over at sommaren ikkje er så langt unna.
Enn så lenge altså: dvalemodus.

YMSE

2010-02-12T11:31:00.000+01:00

Foto: privat

Framleis nokre kakemenn igjen, i botnen av boksen. The Faboulus Garlands-Confetti, frå twig, gir farge til ein ellers blass fargeskala i stova. Eit favorittbilete av ei favorittjente. Julepresangen ein blir mest glad for. Ein duk kjøpt av ei mormor i sydens varme land for tjue år sidan eller deromkring. (Og då den blei lagt nystrøken på plass, kunne han fortelje at slike dukar hadde han fått til kvar einaste jul, så lenge han kunne huske. Ein lærer stadig nye ting.) Nysofaen, som prøver å finne forma saman med svigerbestemorteppet og ymse plakatkunst på veggen.

Fin fredag!

2010-02-12T10:59:00.000+01:00

Foto: Galleria Grafica Tokio

Om berre mine skåp var like luftige og lette som dette hos Mitsuru Katsumoto.

Fint. Og...

2010-02-10T15:08:00.001+01:00

Her skjer det visst ikkje så mykje om dagen. Eit-innlegg-i-veka-eller-noko er tydelegvis min nye taktikk.

Og ellers skjer det jo ein del, men det får ein jo berre komme tilbake til...

Og ellers var dette ein fin reportasje. I det for meg ukjente, men sikkert fine bladet Mad og Bolig. Veit eg snappa opp desse bileta ein eller annan plass, men kor, nei, det er eit mysterium her og nu. Så då kan eg berre seie takk litt sånn ut i det blå. Forresten, eg må seie litt blææh også i same feien, for (det sikkert fine bladet) Mad og Bolig har merkelappa bildeserien under stilen TRENDY TRADITION. Herregud og eg må le. For ikkje lenge sidan var det stilen WABI SABI ein kunne lese om i eit eller anna blad (Rom 123?) og då sjølvsagt andre plassar også. Kor tar dei det fra? Kreative hjernar på høggir. Shabby ut, wabi sabi inn. Tradisjon ut, Trendy tradisjon inn. Fantastisk. Eg har alltid hatt problem med å forstå meg på dei merkelappane. Eg håpar at dei som bur i bileta under her, ikkje uttrykker seg slik: "Ja, altså, vi held oss til stilen Trendy Tradition vi, når vi innreder."

Og ellers, så hadde eg ikkje eigentleg tenkt å vere verken kynisk eller ironisk eller noko slikt no, berre heilt enkelt poste nokre bilder eg synst er fine. Klarar berre ikkje å la vere...(gamal vane vond å vende, heiter det)

Foto: Søren Kirkegaard/MadogBolig

Vinter...yeah

2010-02-01T23:06:00.000+01:00

Altså. Eg hadde verkeleg bestemt meg for å vere både fornøgd og ytterst positiv i forhold til denne vinteren me er inne i no. Den er både fin og...ja, stabil. Eg likar stabilt vêr. Eg ser nemleg aldri vêrmeldinga, eller dvs, eg prøver å sjå, men har ei eller anna blokkering i ein av hjernehalvdelane som forhindrar meg i å få tak i budskapet på eit vis. Så at det er det samme vêret utafor vindauga kvar dag er liksom heilt ok. Enkelt å forhalde seg til. Men, når det så begynte å snø igjen i helga, og gradestokken tusla seg nedover igjen, då kjente eg at det var noko som ikkje stemte lenger. I vêrharmonien min. Ein slags irritasjon bygde seg opp. Ein slags "nei, no er det faktisk nok"-følelse kjempa seg fram.

Så no, ja no, er eg så himla glad for at vi er ferdig med januar. Februar er jo stort sett vintermånaden, og mars også, når eg tenker meg om, så det betyr at det er berre TO månader igjen med kuldegrader, luftforurensing, våte sko, boblejakke, nedsalta melis-snø, gul snø, svart eksos-snø, brøytekantar, forsinka bussar og saltlake-mønster utover parketten.

Foto: frå då eg framleis kjente på den positive og fasinerte haldninga til vinteren. Seks veker er lang tid med slik fasinasjon!

Når eg ventar...

2010-01-28T18:18:00.000+01:00

...på ho som spelar piano, i ein gong som luktar våte kler og innesko. Då huskar eg på at venninna mi Ester brukte å dra meg med på pianoøvingane sine då vi gjekk på barneskulen. Vi tok buss, for å troppe opp i ei kald kyrkje, der ein litt trøtt pianolærar venta. Ester var ikkje så ivrig på å gjere leksene han gav henne. Og ho gjorde grimasar til meg når han ikkje såg det. Eg måtte smile ned i jakkekragen.

Foto: privat

Pickles, strikking og DIY

2010-01-26T17:09:00.002+01:00

Foto: John Dummer

Eg er ikkje ei strikkedame. Dessverre. Av ting verdt å nemne er dei to babyteppa eg har strikka i mitt liv, eit til Ylva, eit til eit tantebarn (dei skulle visst kor heldige dei er!), ellers lar me dei halvferdige lubbene og posane med garn innkjøpt i eit lyst øyeblikk ligge. Eg ser for meg at eg sat som lita jente, med to-tre rader på ein pinne, med draumeblikk retta mot eit enormt stort og fint skjerf, eg huskar også at eg skulle strikke uhorveleg fine gensrar og slikt, når eg berre blei større. Eg blei større, men eg blei ikkje flinkare å strikke.

Når eg for eksempel ser innom Pickles-bloggen ser eg jo at her har eg gått glipp av noko. Damene Heidi og Anna tryllar fram dei finaste ting. Eg lurer litt på om strikking er noko ein kan lære seg som vaksen, eller om det liksom er litt for seint no? Nivået til Pickles-folket når eg nok aldri, men kanskje eg skal ha som mål å kunne strikke ein og annan sokk iallefall. Men: eg har faktisk funne ein Pickles-idé eg skal prøve ut. Her er verken masker eller strikkepinnar involvert. Ein trålampe, for dei som klarar å surre tråd og bruke lim, det skal eg nok klare. Oppskrift finst her.(Så kan eg fortsette å bruke strikkepinnane til det eg pleier å bruke dei til: som kjøkkenredskap for å kjenne om potetene er kokt...)

Foto: pickles.no

Som ein avsluttande digresjon: eg meinar å huske at eg for nokre år sidan var på jakt etter eit eller anna strikkerelatert på nettet (av ein eller annan merkeleg grunn), og då snubla eg over nokre håndarbeidbloggar, som igjen førte til at eg snubla over eit hav av interiørbloggar...så eg har mykje å takke strikkinga for altså....

Brillefint

2010-01-25T22:49:00.001+01:00

Vi drista oss til å gå på kino for å få med oss sci-fi-filmen Avatar i helga. I ein fullsatt kinosal, der alle har Woody Allen-aktige 3d-briller, blir ein lattermild og glad. Etter mi meining var filmen både "fantastisk" og "dritfin" i det vi kom ut av kinoen. Kavaleren (som forøvrig lo kvar gong eg snudde meg hans veg i løpet av filmen), meinte heller det var snakk om eit oppkok av alt ein kan komme på innan sci-fi. Etter mi meining gjer ikkje det noko, når ein er blitt underholdt i 2,5 timar og i tillegg har Allen-briller på nasen, på same vis som alle andre rundt deg. Og: når det er regissøren av Titanic som står bak filmen, ja, då er det klart for ein storslått (les:pompøs) aften.

(mao og ps: dette innlegget kan visst fungere like godt som advarsel som anbefaling...!)

Foto: cinematical.com

2010-01-24T12:45:00.000+01:00

Sjarmerande video, fin song. Frå Coconut Records. Får meg til å ønske at ei ny årstid snart poppar opp.

Det same gjer den rare videoen frå Charlotte Gainsbourg og Beck. Nok ein fin song.

FINT

2010-01-24T10:40:00.000+01:00

Foto: Corey Arnold, via Flak Photo

Å sjå verda frå baksetet - når ein ikkje har anna å gjere enn å sjå ut glaset og følgje med på steinar, fossar, tre, bratte fjell og ei og anna geit. Biltur i Norge. Det var ikkje så mykje vinter i dei landskapa eg huskar frå bilturane då vi var små, men fjell og dalar var det, og lange, smale vegar.

Sjå heile fotoserien Arcticness her. Bildet er tatt på veien til Nusfjord, Lofoten (2005). Der har eg aldri vore. Dit drar eg gjerne!

Har sagt det før...

2010-01-23T09:48:00.004+01:00

...og seier det gjerne igjen: THE SELBY!

Få ting innan verda av hus og heim, dill og dall, tiltaler meg meir. Kan ikkje for det, eg kan bli både inspirert og mållaus av fint style lysestakar på eit brett og kreative måtar å legge putene fint på plass i ein sofa, harmoniske interiørbladheimar og alt det der, men det kjem liksom litt i skuggen når eg tar ein kikk innom the Selby - der alt framleis og alltid er lov, ingenting og alt er rett, lause ledningar flyt over golva, alt av affeksjonsverdi er framme i lyset, eklektisme i alle krikar og krokar. Kunne eg hatt det slik sjølv? Neppe. Sikkert derfor fasinasjonen sit så godt fast. Eg ser iallefall at eg har ein del å lære, når eg prøver å få heile huset ryddig på ein gong, når eg prøver å få alt til å stemme i eit rom, eller når eg går meg vill i desigdraumeverda. Eit klikk innom bileta til Todd Selby, og eg er kurert for slikt (nesten iallefall).

Foto: The Selby

På torsdagen...

2010-01-21T16:27:00.000+01:00

...er det jammen godt å komme heim frå jobb og vite at det berre er ein dag igjen til helg og fri. Etter to veker med kontinuerleg jobbing og litt for lite søvn kjenner eg at helga er heilt uvanleg kjærkomen. For då skal eg sove. Og drikke kaffi. Lese avis. Høyre Popquiz og Englefjes på radioen. Kanskje sjå ein kinofilm (med 3d- briller til og med). Kanskje møte på nokon eg ikkje har sett på ei stund. Og ikkje minst, eg skal rydde og ordne og "nusle" i heimen, det gjer nok fred og ro i sjela mi.

Men no: finne på noko til middag, og så: siste innspurt av arbeidsveka. Jammen gler eg meg til den dagen vi lærarar begynner å få betalt for overtid...

Og: Vi savnar denne fine snuppa her. Med lupe, neglelakk på små fingrar og eit praktisk plaster på genseren. Og mammo hennar, ho savnar vi og.

Foto: privat

Søndag

2010-01-17T16:40:00.000+01:00

Og eg har sånn ca. null inspirasjon for tida. Og sånn ca. null tid til å vere inspirert, så det går jo opp i opp. Om få dagar er eg lukkelegvis ferdig med å setje eit hav av karakterar. Eg ser uendeleg mykje fram til neste helg som berre skal vere fri. Dagen i dag er ikkje i det heile tatt fri, den er full av karakterar og ord og papir utover spisebordet.
I stova har vi ny sofa. Den er stor og grå. Den gav meg eit sjokk då den først kom på plass; plutseleg var heile stova full av sofa. No går det bra. No er den akkurat det vi ville at den skulle vere, ein plass alle kan legge seg strekk ut for å ta livet med ro. Berre ikkje i dag.

På tiåringen sitt rom står den gamle, raude sofaen. Lenger kom den ikkje. Ho grein seg i søvn fleire kveldar på rad sist veke då alvoret plutseleg gjekk opp for ho. At ho skulle skiljast av med dette klenodiet som ho har hatt i "hele sitt liv" var uaktuelt, og til slutt fekk ho viljen sin. Når eg i går kommenterte at rommet hennar no begynner å sjå ut som ein overfylt bruktbutikk svarte ho enkelt og greit: "det tar eg som eit kompliment".

Om ikkje stor sofa var nok, har vi jammen klart å plassere eit piano inn i stova også. Når inspirasjonen kjem snikande igjen har eg litt å ta tak i, sånn plassmessigt iallefall. Men no: litt meir retting, litt fleire karakterar. Medan ein plystrande kar gjer ferdig mors kjøttkaker der ute på kjøkkenet. Himla bra!

alt og ingenting

2010-01-10T11:19:00.000+01:00

via *happy place*

Fin fredag

2010-01-08T19:17:00.004+01:00

Utafor stova vår har vi ein innglassa balkong, slik alle andre i vårt nabolag har (Einsformig? Ja.) Balkongen er svært varm om sommaren, og svært kald om vinteren, viser det seg... Eg kunne godt tatt ein prat med den/dei som bestemte at denne balkongideén var den beste, i staden for å ha ein som heng fritt ute i friske lufta. (Men på ei anna side, kor skulle vi då gjort av alt rotet vårt, som no har fått sin naturlege plass der ute?)

No kan ein ikkje lenger sjå ut av glasa der ute på balkongen, snørosene har formeira seg og dannar no heile tepper av kvitt og kaldt. Så då er vi her, inne i ei isboble, ei snøhole, ingen ser inn, ingen ser ut.

Og kva gjer ein på ein slik kald dag, i eiga isboble? Jo, her er dagen brukt til å rette prøvar, lese ut ei bok og begynne på ei ny, lage fiskemiddag, spele songar frå ein fabelaktig fransk film på trekkspel (han, ikkje eg) og brette origamifuglar (eg), sidan vi fekk fint origamipapir og instruksjonar til jul. Dessutan har vi, eg og ho på ti, lese høgt frå boka til Maria Parr om Tonje Glimmerdalen (og her kjem ei absolutt anbefaling, nærmast ein kommando: for dei som har barn mellom, la oss seie 4 til, tja, 60, eller deromkring, bør lese denne boka høgt, inntulla i eit pledd i sofaen. Og når ein har gjort det, kan ein lese Vaffelhjarte av same forfattar, og har de allereie lest den, ja, så les den ein gong til! Og har de ikkje barn, så les den høgt til deg sjølv, eller kjærasten din, eller mora di, eller hunden din!)

Origamifuglane har eg ikkje heilt taket på enno, men det kjem. Og når eg først får det til, då skal eg lage mange. Har eg tenkt. Dei kan for eksempel henge der ute på balkongen, når isen har smelta.

Foto: Weheartit.com

Where they create

2010-01-08T09:38:00.002+01:00

Fotograf Paul Barbera: "...as I travel for paid assignments, i look up artist & creatives. This is a visual document of their creative environments"

Foto: Paul Barbera/wheretheycreate.com

NETT NO

2010-01-06T16:24:00.000+01:00

Første veka i januar vart forbausande roleg her. Mest fordi eg starta med å trekke ei visdomstann, noko som sette meg litt ut av likevekt. Derfor ruslar eg rundt i heimen utan å gjere stort anna enn å fylle på med ibux når det trengs. Og i mellomtida les eg endå ei bok av Gert Nygårdshaug. Og endå ein gong høyrer eg gjennom plata eg fekk til jul av ei god søster og ein god bror, Sophie Zelmani syng. I morgon skal eg vere tilbake til meg sjølv og tilbake på jobb, men med frifredag dagen etter vart starten på det nye året nokså stillferdig.

I dag er siste rest av jula pakka ned, eg likar korleis romma er etterpå: tomme og lyse, i dag har til og med sola lurt seg inn stoveglasa ei stund. No har vi blitt vant til snøen og vinteren der ute, eg er kakao-mamma, ei med raude kinn er innom for påfyll no og då, akebakken utafor huset er fin og glatt og rask. Nabogutane gidd ikkje å flytte seg der nederst i akebakken når jentene på rosa akebrett sit klare på toppen. "Det er så irriterande, mamma." "Det er slik det skal vere, du", svarar eg. Vi har isroser på vindauga og det prikkar i kinna når vi stikk nasen ut.

Nett no ventar vi på at ettermiddagstrafikken skal legge seg, då skal vi våge oss innom Ikea, ny sofa står på agendaen, og så skal vi leite opp fleire hyller til eit pågåande garderobeprosjekt. Enn om vi ikkje ser lys i tunnelen her snart? Jo, eg trur faktisk at oppussingsperioden går inn i siste fase no!

FINT

2010-01-06T09:58:00.001+01:00

frå Sanna Annukka

PAUMES

2010-01-05T16:36:00.000+01:00

Det låg noko særs fint å venta på meg i postkassen i dag : To stk. bøker frå Paumes, bestilt hos Tamo. Og: bestilt på søndag, hos meg i dag - det er kva vi kallar raskt levert. Eg les ikkje særleg godt på japansk, men eg er grådig god til å sjå på bilete! Heretter må det visst bli eit heilt bibliotek av Paumes-bøker her hos meg.

FINT

2010-01-05T08:42:00.001+01:00

Foto: via Nestled In

Fin kolleksjon frå Marimekko, av Sami Ruotsalainen og Maija Louekari.

Tid for...

2010-01-04T09:44:00.003+01:00

...nytt kalenderår, blant anna. Fjoråret vart følgt av ein finfin veggkalender frå Snow & Graham, kjøpt hos Mint på Strandkaien i Bergen. Mint finst ikkje lenger, og eg treng ny kalender på kjøkkenveggen. Slikt burde ein ordne med før det nye året er i gong, men det er ikkje alltid slik for dei som beveger seg framover i sakte fart.

Poppytalks 2010 Calendar round-up er ein venn i nøden. Den siste her, frå Camilla Engman, er ein favoritt, trur eg. Hos Poppytalk er det lett å finne mange favorittar, eg fell for desse, blant anna.

Hallo 2010

2010-01-03T11:03:00.000+01:00

Det var eit fint år, 2009. Eg satsar på at 2010 er eit godt år, det også! Eg seier hallo til tjue-ti med godt humør og denne vesle fyren med ukulele, herlighet!!

No skal siste feriedagen nytast!

2009-12-26T23:34:00.001+01:00

Ei veke inne i ferien, og lukkelegvis ei veke igjen, med fri og fred og fryd. Vi et den gode maten. Vi lagar snømenn og akar full fart i bakken. Vi ser amerikanske julefilmar. Og så et vi litt til. Vi synest dei tre i Julemorgon syng fint kvar morgon. Og vi høyrer fortsatt på juleplatene, her i mormorhuset er det enno fleire enn dei vi har sjølv. Vi høyrer oss også gjennom dei platene som låg under juletreet. F.eks Abbey Road. Som mamma hadde på LP før, den som eg har overtatt (litt i smug), så no kom den som ei erstatning på cd.

Abbey road-plata høyrest ut som den våren då ho hadde det rommet i kjellaren, det under kjøkkenet, der kor det var så fine blå og turkise gardiner, med litt for liten kappe, som mormor hadde sydd. Dei finaste gardinene i verda var dei, i minnet er dei det framleis. Og det var så fint sollys inn i det rommet, seier mamma. Mens ho høyrte på Abbey Road. Mens Ringo spelte trommesolo, og Paul song Here comes the sun, little darling... Enno er plata fin, ei av dei finaste. Det synst både ho og eg.

Ho som sydde gardinene har vi besøkt i dag, eg innbiller meg at ho kjenner oss igjen, men eg veit at ho nok ikkje gjer det. Ho kan ikkje snakke med oss lenger. Det einaste vi kan er å setje på litt musikk og høyre på den saman, det går framleis an.

Og så akar og akar vi ute i snøen. Og ho som er to år seier hei og hadet til snømannen vi har laga, før ho fyk avgårde på nytt, rosa akebrett. Med ratt. Og ho som er ti er superfin i den gamle, raude fjellanorakken som eg også brukte, og ho er glad i jula og gavene og alt som høyrer med. Så fantastisk det er å tasse rundt i ny morgonkåpe og nattkjole gjennom juleveka, den følelsen kan eg enno nesten få tak i.

2009-12-22T09:28:00.000+01:00

Vi har forlatt bylivet til fordel for kvit jul på vår favorittøy. Etter ei forholdsvis stressande avreise med dårleg pakkeplanlegging, ein fullstappa kystbuss i trafikkkø og ei ferje som gjekk i frå oss, landa vi til slutt mjukt og godt i ei mormors sofa - og her trur eg jammen vi blir ei god stund!

LAURDAGSMORGON

2009-12-19T09:09:00.003+01:00

Tidleg laurdagsmorgon er ofte det beste. Ei einsleg, raud julestjerne på kjøkkenbordet seier i frå om at no er det siste sjanse å gjere det julete her hos oss, berre to dagar igjen til vi reiser på mormorferie. Julestjerna sneik seg med heim frå jobb-juleavslutning i går. Frukost, julesongar og talar for dei vaksne, etterpå: sjokoladekake (som eg og Toro bakte seint torsdagskveld) og twist-premie til elevane. Vel er dei så vaksne at det nesten ikkje går an, men kosetime er kjekt likevel. Nokre elevar hadde kledd seg opp i dress, nokre tok meg litt alvorleg i handa og ønska God Jul, andre storma ut av klasserommet og inn i den fjortendagars lange friheten. No prøver eg å få meg sjølv også til å forstå at det er ferie, at eg kan senke skuldrene eit par hakk og ta livet med ro.

Ute snør det. Fint. Ein nabogut har stått i glaset sitt ei lang stund, ser og ser på snøen, funderar sikkert på kva han får tid til av skigåing og aking før snøen forsvinn igjen, like brått som den kom. Eg for min del skal handle inn dei siste julegåvene og utveksle gåver med ein og annan, over ein kopp kaffi i byen. Det blir ein kald opplevelse, ser eg, men det at Frank Sinatra har fått lov til å synge om kvit jul her i nokre veker no, betyr faktisk at eg skal ta vêrutfordringa med eit smil. Parkas og varme støvlar gjer nok susen.

Eg kunne nesten, men berre nesten, gått ut og tatt bilder. Av dama under paraplyen under lyktestolpen, med handlepose og hund. Men eg gjer det ikkje, eg fyller heller på med ein ny kaffikopp, skriv ferdig julegåvelista og ryddar opp etter sein middag, tvsjåing og platespeling i går. Vi har kjøpt Bob Dylan si juleplate, eg seier nei, han som ikkje er stått opp endå seier ja. Eg vil heller seie eit høgt ja til Low si juleplate, saktegåande for dei med høg puls.

Bra at andre tar fine bilder av snøen. Av folk med paraplyar, under lyktestolpane. Ein bror på telefonen her ein kveld røpte litt sånn indirekte kor mykje han gler seg til at det blir jul, og inviterte til å sjå på paraplyar, lyktestolpar og klesskap og slikt, i god, gamal Narnia-ånd. Uansett alder har vi stått tidleg opp i romjula når Narnia har gått på tvskjermen, no finst alt på dvd må vite og han legg opp til mimrerunde kvar jul. Kvaliteten er jo ikkje som vi ein gong synst den var, men kjekt likevel.

Foto: alt via WeHeartIt.com

Fintfint

2009-12-16T23:42:00.000+01:00

Eg likar Design*Sponge, eg likar the sneak peeks og i dag: sneak peeks frå Helena Amourdedieu spesielt. Fintfint.

Foto: Design*Sponge

Jula er rosa

2009-12-16T08:45:00.000+01:00

I år er pepperkakehuset vårt nedlessa av pastell-nonstop og rosa skumnissar. Noko som får oss til å le litt her, for det må bety at vi er litt påverka av den rosa jula vi også. Den som har rota det til for fjøsnissane og den raude og grøne filten, den som har gjort det vanskeleg for dei raude stearinlysa og musevisa-motiva. Eg går ut i frå at jula alltid har vore eit motefenomen når det kjem til pynt og slikt, men slik eg hugsar det vart dei same eskene med juletrekuler, lysmansjettar og hekladukar dratt fram kvart år, utan dei heilt store endringane.

Det er litt rart, er det ikkje, amerikansk jul var jo ikkje akkurat det som stod høgast i kurs for nokre år sidan, og når mi gode mormor gjekk litt bananas ei stund i julepynten (les: "overload" av gull og glitter...), så sa vi at ho var blitt litt vel østen-inspirert på sine gamle dagar. For nokre år sidan, på veg til jobb nokre romjuls-morgonar, gjekk eg storauga forbi eit hus med eit syngande (!) juletre med blinkane lys i stova. No er det ikkje til å undre seg over lenger, snart har vi alle ein julenisse og Rudolf på taket og gammalrosa juletre. Men altså, dei rosa plasttrea, dei pastellglade nissane og påfuglpynten kan då ikkje ha venta på tur i eskene sine, for at dei skulle bli moderne igjen eller noko, så det betyr at vi ikkje drar fram 20 år gamal pynt frå loftet lenger?

Foto: frå We heart it!

No er det ein gong slik at i mitt hus har vi sånn cirka ein og ein halv julepynt framme, så det er ikkje så farlig tenker eg, men eit interessant fenomen er det iallefall!Og litt sjarmerande er det også, kjenner eg! Men eg må le litt av jula... Og så er eg vel ikkje hakket bedre sjølv, for plutseleg kan eg jo få lyst på noko á la rekved-juletreet under her, og kor i alle dagar høyrer no det heime...?

Foto: frå Door Sixteen (trur eg)

Fin fyr

2009-12-10T22:42:00.001+01:00

Roleg ettermiddag etter jobb, med kaffikopp og føtene på salongbordet, godt plassert føre fjernsynsskjermen - ikkje å forakte. Ein kan tillate seg slikt i dag. Fin fyr, Obama. Ingen tvil om det. Det var ei som kommenterte det slik her i kveld: "Såg du det mamma, Obama strauk statsministeren vår over ryggen. Vi kan vere stolt i Norge i dag, sant?"

SNØ

2009-12-07T14:26:00.000+01:00

Foto: Cig Harvey

Eg bur saman med ei som ønsker seg snø. I Bergen. No. Det kan hende at ho må vente ei stund. Eg for min del likar snøen best på f.eks. bilete. Som her.

2009-12-07T12:23:00.003+01:00

Eg har komme fram til at det blir jul hos oss også. Dette året og. Med litt pynt og litt kakebakst. For ikkje å snakke om ei rosa sukkerbombe av eit pepperkakehus. Presten Carl frå Sammy Rose passar på praktverket. Reinsdyret (eller elgen?) har fått juletrekulene på plass i toppen og alt er vel som det skal vere, ser det ut til.

2009-12-06T09:36:00.003+01:00

Foto: Melissa Kasemann

2009-12-05T09:16:00.000+01:00

I mitt hus får vi ikkje heilt bestemt oss for kva som er den beste julemusikken. Diskusjonen går på kva som skapar mest julestemning av Alf Prøysen og den meir glamorøse Las Vegas/Hollywood-varianten. Eg stemmer visst for den siste, mens mannen i heimen slår eit slag for Romjulsdrøm og andre klassikarar. Eg har fått med meg tiåringen på laget i år, ho har nynna saman med Frank Sinatra i fleire dagar no. At David Bowie slo an tonen saman med Bing Crosby er på ein måte eit poeng til meg.

desember

2009-12-04T09:13:00.003+01:00

slik er det: i løpet av november kjenner eg at det er fint at jula kjem snikande, eg lurer meg til å høyre gjennom Desemberbarn-plata, eg gleder meg til å hente fram adventsstjerna og eg bakar nokre kjeks som vi et opp med ein gong. Så er desember plutseleg der, og heile julelengten forsvinn momentant. Og spesielt i år, når huset står opp ned. Oppussing og julepynt lar seg ikkje heilt forene. I går tok eg meg i å kjøpe med meg årets første pepperkakeboks frå rimi, med eit stikk av dårleg samvittigheit over at tiåringen ikkje har fått momse tørre pepperkaker før det vart 3. dagen i advent. No har eg forhøyrt meg med ho om kva som skal til for at det blir jul i heimen. Lista er slik:
-adventspakkekalender
-bake pepperkaker og pynte pepperkakehus
-pynte littegranne rundt omkring.
Og desse tre punkta skal eg klare å innfri. Men ellers blir det visst ei minimumsjul her hos oss. Likevel: eg likar godt desse bileta:

Foto: her

Foto: Hello Tiger

Foto: her

2009-12-02T15:14:00.000+01:00

For eit år sidan cirka dreiv vi visst med slikt som dette. Til å le seg i hjel av når ein først er i gong. Inspirert av sleeveface.com.

2009-11-30T20:10:00.000+01:00

Ei absolutt anbefaling frå meg i dag: Days with my father av Philip Toledano. Til å bli rørt av. Eit dokumentarisk prosjekt, eit foto-essay, der Toledano betraktar sin gamle far gjennom bilete og dagbokaktige notis. Les og sjå. Og ring familien.

Nok ei familierelatert side eg har sansen for om dagen: My Parents Were awesome. Mange blinkskudd der!

FINT...

2009-11-29T15:34:00.001+01:00

...på søndagen. Eit innlegg for å reklamere litt for ffffound, ei side som har alt ein kan ønske (trur eg nesten). Og for å minne meg sjølv på at det kjem bedre tider, for nett no er dagen, veka, den kommande månaden, livet og alt fullt opp av for mykje arbeid og for lite tid til det som er kjekt og fint og fristande. Så det blir visst med adventsstjerna og ein lysestake med lilla lys for ei stund (mamma, då, dei må jo vere lilla, kan ikkje ha kvite lys i advent, vel...), resten får komme når det blir tida til det. Eg stuper inn i desember-lærar-stresset og kjem forhåpentlegvis ut igjen med livet og æra i behold.

Foto: alt og meir til på ffffound.com

2009-11-28T11:26:00.000+01:00

Morgonstund hos oss: Sove lenge, sakte sakte kaffidrikking, tv-titting og ei adventsstjerne på plass i glaset. Utafor glaset står pelargoniane frå i sommar, dei nektar å gi opp og blomstrar framleis, sikkert på trass eller noko. Sommarblomar kombinert med stjerne i glaset betyr kanskje (men berre kanskje) at eg må følge opp med opprydding både inne og ute i dag. Men så langt står adventskalenderpakkekjøp øverst oppe på agendaen. Og å finne ut kor dei små klesklypene som kalenderpakkane skal henge i er.

Foto:privat

2009-11-24T07:21:00.001+01:00

Problogger.com: "Don't Let Your Blog Become Like My Sock Drawer".

Eg likar denne. Og litt meir om det same her hos Mocking Bird, om å rydde på bloggen slik ein rydder på rommet.

Perssons

2009-11-24T07:08:00.001+01:00

Eg likar trykket på Almedahls Herb Garden, laga av Astrid Sampe i 1955, inspirert av keramiker Singe Perssons urtepotter. Nettshopen Huset.com er plassen. Eg får lyst på alt og litt til.

Foto: huset.com

CARL

2009-11-24T06:48:00.000+01:00

Eg har trua på Carl. Snart kjem han heim til oss.

Posteren "Have faith in Carl" frå sammyrose.se

PS: Det finst ein solgul variant av Carl også, "Good Morning Carl". Fin den også!

AV OG TIL...

2009-11-23T19:41:00.000+01:00

...får eg berre lyst til å kaste alt ut, og helst sitje igjen med fire kvite veggar og ein og annan stol å sitje i. Ca. som på desse bileta. Men først og fremst vil eg ha eit slikt fint lys inn i romma våre.

Foto: p2an/flickr

2009-11-22T14:47:00.000+01:00

Christin frå Fine ting og sjokolade tipsa meg om Kristopher Schaus nettside halvtime.no (fin side, med kjøkkenintervju heime hos Schau, han byr på kaffi, kjeks og klesvask, folka byr på god prat om seg og sitt), noko som førte til at halve dagen min gjekk med til å høyre gjennom intervjua som ligg ute der. Blant anna med Stein Torleif Bjella, som syng den fine songen "Kamerat mot kamerat". Han gav ut debutalbumet "Heidersmenn" tidlegare i år. Bjella er frå Ål, og ikkje eit vondt ord om Hellbillies, men dette fengjer iallefall meg hakket meir. I Dagbladet skreiv dei blant anna dette om plata: "Mens Hellbillies synger om bygdeoriginaler, er det bygdeoriginalen sjøl som synger på "Heidersmenn".

(Det kjøkkenet ser forresten ut som mitt eige for nokre veker sidan, godt å sjå at andre klarar å halde til i rom der isolasjonen tyt ut rundt dørkarmen...alt går)

2009-11-22T10:46:00.002+01:00

Denne boka har eg lest på morgonkvisten i dag. Kristopher Schau skriv godt og personleg om kvifor han vart oppmerksam på fenomenet kommunale gravferder i Oslo, der dei avdøde ikkje har pårørande til å besørge gravferda. Eg likar skildringa av prestane med varierande innsats, tankane rundt det han er med på og tankane rundt seg sjølv midt oppi det heile. Eg hadde tenkt å ønske meg denne til jul, men greidde ikkje å gå forbi når eg var innom bokhandlaren i går. Dama i kassa vart liksom glad av å selje boka også, ho hadde den som ein favoritt sjølv.

Boligliv

2009-11-22T08:17:00.001+01:00

Bilder frå ein fin reportasje i Boligliv (dk). I det heile tatt eit av dei beste blada, danske Boligliv. Og så er det jo så absolutt noko med det danske interiøret; fint og enkelt. Men så har dei jo eit hav av klassisk design å boltre seg i også...

I same nummer er det også ein artikkel om norske bloggar, der blant anna Huset ved bekken og Fryd + Design er nemnd. kjekt å lese.

2009-11-21T10:43:00.000+01:00

God start på dagen: brødskiver med plommesyltetøy, kaffi i favorittkoppen og klassiske musikkønsker på radioen. Utafor luftar både morgonfriske og morgontrøtte folk hundane sine. Plan for dagen: først ein (for meg) tidleg start på julegåvehandelen. Så: kaffislaberas hos ei venninne, som har advart meg om at det kan bli litt julete hos henne - dei arrangerer julemarked på Steinerskolen på Paradis i dag. Det er ein fin ting å gjere om ein er i Bergen og har ein litt planlaus laurdag.

For ei veke sidan var det hausttur i skogen og uteliv, denne helga er det berre meg i heimen, dei andre er reist både hit og dit, eg skal styre fortet på eigahand. Då er det lett å prioritere bytur og venninneprat over eit kjøkkenbord.

2009-11-21T07:34:00.001+01:00

Eg likar:
-dette bilete frå fine little day. Det får meg til å le. Men litt trist er det også, på eit vis. Eg likar teksten til bilete også: "After a lot of thinking, he´s sure - he´s wearing this costume (from last year) on the party on saturday." Eit tenkande romvesen i gull.

Foto: fine little day

Fredagsfri

2009-11-20T10:51:00.000+01:00

og inspirasjonsflickr:

Foto: UNIFORM Studio

Sjå innom UNIFORM Studio på flickr; gult og fint.

Det er grenser for kor lenge oppussingsengasjementet kan haldast oppe, no går alt i slow motion og det er ei bragd berre å få hengt på plass ei skapdør som eg endeleg fant skruane til. No går eg fint forbi dei ugjorte tinga utan å sjå dei. No synst eg det er heilt normalt med døropningar utan karm (og dør), no er brunfargen på sponplatene på veggane nærmast tiltalande. Ikkje særleg sunn haldning, men den duger i dag...

2009-11-18T22:07:00.002+01:00

Kvelden går først og fremst med til å lese gjennom ein bunke med essay. Forvirringa var stor og total då elevane fekk oppgåva, eit essay er jo alt og ingenting på ein gong. Vanskeleg og lite handgripeleg for dei som vil ha ein formel for det meste. Og så, når eg set meg ned for å lese, så har dei jammen skjønt det; at essayet kan og skal vere ei tankereise, ein flaum av eigne innfall og refleksjonar. Og plutseleg er eg inne i 28 sytten år gamle hovud og dei tenker tenker tenker (så det knakar..) på bilar, på einsemd, på musikk og på junkfood, på vikarar, på seg sjølv og aller best (trur eg); djupsindige metatekstar om det å skrive essay. Eller kanskje vel så bra; om det å ikkje få til å skrive essay. Rettebunkar er ofte ei uoverkommeleg hindring, men av og til, som no, er dei akkurat det som trengs!

Eg likar essay. Og eg likar bilete under også, utan noko tydeleg samanheng...

Foto: Mikkel McAlinden "Biler som kjører forbi"

LETT Å LIKE

2009-11-18T08:55:00.002+01:00

Eg likar:
-å begynne seint på jobb på ein onsdag, og ha tid til å surfe over nettet, før dagen kjem i gong.
-å ete ein heimelaga kjeks til frukost, fordi det var det som frista mest.
-å ta på meg nye støvlar når eg skal ut, og synest det er heilt ok at mannen i radioen seier at det skal bli enormt mykje stygt vêr denne veka. NRK Hordaland er glad i å snakke om stygt vêr. Nett som meg.
- fotobloggen The blue hour. Eg likar bileta, av eit Amerika som eg gjerne skulle sett med sjølvsyn. Brian Ferry fotograferer og fører onlinedagbok ( ikkje den syngande Brian Ferry, denne Ferry er ein fotograferande advokat!). Om ein skal vere heilt oppdatert, så har han no flytta til England, så då kan ein håpe på gode betraktningar av det engelske, folk og fe. Og toetasjers hus. Brune pubar. Og tweeddressar. Det blir nok fint.

Foto: the blue hour

Simpley Photo, som også er ein fin og anbefalingsverdig fotoblogg, sel for tida bilete Brooklyn blue av Brian Ferry, i eigen nyopna pop-up-shop.Eg har lyst på eit slikt bybilete over sofaen, men har eigentleg tenkt at eg skulle knipse det sjølv.

Foto: Brian Ferry

STJERNA

2009-11-17T20:31:00.001+01:00

Eg likar godt den etterkvart gulna julestjerna vår av papir frå Åhlens, med litt krølla tuppar og eit rart oppheng, men om den skulle bytast, så gjerne med denne frå SMD Design.

DEN FØRSTE

2009-11-17T19:41:00.002+01:00

Den første cd-plata mi: ei Best of-plate med The Carpenters. Når dei andre var inne på matbutikken for å handle, stod eg og bladde gjennom ei cd-hylle på kiosken ved sida av. Bladde og bladde gjennom dei same platene, heilt til denne endeleg vart med heim. O lykke. Plata kom i hus før cd-spelaren. Då hadde eg allereie stirra på filmen om Karen Carpenter til auga vart både tørt og vått. Den triste historia var vel nett det eit sentimentalt ungpikehjarte trong...

Framleis fint.

Vi høyrde og høyrde på plata, og song med av full hals. Ei lita søster song liksom-engelsk til den store gullmedaljen. Plata forsvant etterkvart (den vesle søstera spelte visst ei rolle i den forsvinninga...), og plata vart vekke lenge og vel, til den fantastisk nok dukka fram igjen for ikkje så lenge sidan, med eit og anna hakk, men grei nok til gjennomlytting. Og på ein biltur i sommar hadde nokon lasta ned nettopp The Carpenters som turmusikk, til glede for ein som meg.

Sonic Youth, blant mange, har gjort sin uforgløymelege tribute til Carpenters når dei covrar Superstar. I fintøy.

Fredagssong, og ein for mandagen også

2009-11-13T18:17:00.000+01:00

Kom på denne songen i dag, på bussen heim frå jobb. Sikkert i mangel på ny musikk på øyra. Laleh spelte i Jalla! Jalla! frå år 2000 (plutseleg lenge sidan) Morsom film, gode karakterar. Fin stemme har ho, Laleh. Både når ho syng svensk som godaste Cornelis Vreeswijk eller Marie Bergmann nesten (f.eks på Storebror og Han tuggar kex!), og når ho syng poppete som her på Live tomorrow.

Eg har hatt ein hang up på denne songen også i haust, fin video!

HOS OSS...

2009-11-12T08:53:00.001+01:00

...har det vore mange innedagar på rad no. Det betyr jobbing heimefrå, baking for å slå i hel litt tid, rydding, filmsjåing og diverse hobbyprosjekt hos ein tiåring som berre orkar litt om gongen. No gler vi oss til å komme tilbake til det normale livet. Og vi kryssar fingrane for at vi held oss friske til planlagt øytur i helga. Heimlengt, kallar vi det.

Ylva er blitt inspirert av å sy det obligatoriske forkle i tekstil på skulen (enkelte ting forandrar seg berre ikkje, det same gjorde vel eg for, ja, tjue år sidan...), noko som har ført til at vi har henta fram den gamle farmor-symaskina, planen er visst å sy noko som skal bli eit lappeteppe, til ein heldig utvalgt. Til no har dei gamle sengekleda frå eit oldemorhus gjort nytten.

Bakeaktiviteten gjekk i går ut på å lage Brune pinnar (a la Shabbyas-Alexandra, trur eg...) Fine (og gode) med farga sukker på. I ein grøn kakeboks som det strengt tatt skal vere sandnøtter i.

Foto: privat

Epla

2009-11-11T10:45:00.002+01:00

I neste veke opnar Epla, ein norsk variant av Etsy, etter kva eg kan forstå. På same måte som på Etsy skal ein på Epla kunne selge handlaga og unike ting ved å opne eigen butikk innafor Epla sine veggar. For tida startar den eine etter den andre eigen bloggbutikk, men idéen om å samle alt på ein plass er kanskje betre?! Eg har tidlegare ønskt meg noko a la Etsy i norsk tapning, og er salig fornøyd med at nokon heiv seg rundt og kom på Epla. Godt navn også! 16. november er datoen.

Og som eit tips, berre, så har Etsy ein fin blogg også, The Storque, der dei anbefaler, viser fram og hintar om kva som er fint på Etsy til ei kvar tid. Eg likar f.eks. Etsy finds: Get the look, der dei koblar saman gode Etsy-funn med ein fin heim, slik som her . Noko for Epla?

Foto: etsy.com (no skulle eg sjølvsagt kreditert kvar og ein opphavsperson her, men la gå...)

2009-11-10T20:05:00.001+01:00

Eg er gjerne litt treig i oppfatninga, for først no i det siste har eg funne ut at Rie Elise Larsen står bak veldig fine ting - som eg godt kunne funne ein plass til her hos meg. Eg fell ikkje heilt for papirfuglar og andre utklipp, så der er eg ikkje heilt med, men du verda: puter, tepper, ryer...så mykje fint! Her er det ein artikkel om Larsen, med fine bilete.

Foto: Rie Elise Larsen

Og når eg først er i gong, eg har nokre andre danske draumar for tida. Den eine har eg hatt lenge, ja, heilt sidan Rikke Jacobsen-skåla med gullprikkar vart Julepresangen til både den eine og den andre for nokre år sidan, men ikkje til meg sjølv. Så når eg då kjem fram til at dette jo er ein ting eg også vil ha, så finst den ikkje å få tak i lenger. Iallefall ikkje her på mine kantar.

Noko eg nok kan få tak i, men som eg tenkjer er ein noko dyr -liten-ting-til-seg-sjølv-ting er Louise Campbell sin Fiducia for Kähler. Den kunne godt fått ein plass i min nye glaskarm på kjøkkenet. Tenke seg til, å bygge ein leiligheit utan glaskarmar.. Men no har eg altså fått meg ein!

Innetid

2009-11-10T16:18:00.003+01:00

Foto: privat

Vi er inne og inne og inne, prøver å la dagane gå og gledar oss til den obligatoriske sjukeveka er over, feber i desse tider er ikkje å spøke med. I mellomtida bakar vi biscotti (og et dei opp i same slengen), blar gjennom gamle blad (desembernummer, av ein eller annan grunn..) og ellers prøver vi å få ting gjort, som å legge ferdig eit golv, få opp ein ny vegg, legge ei list eller to. Ein har slikt å gjere...

Bailey doesn`t bark

2009-11-09T22:19:00.000+01:00

Foto: Bailey doesn`t bark

For det første: Eg likar navnet! (Bailey bjeffar ikkje - kanskje ikkje same svungen over ein norsk navnevariant...)

For det andre: Fint design, her er det nokon som kan sine ting!

For det tredje: Desse skulle det gå an å få tak i heromkring ein stad!

Man tenker sitt...

2009-11-08T22:15:00.002+01:00

Foto: filmweb.no

...må bli neste film på kino for min del, den har eg allereie lest mykje fint om. I Morgenbladet frå fredag las eg nettopp om nye svenske filmar, og eg tenker at her er det mykje som skal sjåast. Folka som har laga Man tenker sitt står også bak Farvel Falkenberg frå 2006, den har eg også til gode å sjå.

Det passar bra då, at me er ein gjeng som har starta "kulturklubb" i haust. Ei venninne har lenge påpeikt at me er for lite sosiale, det skjer litt for lite i liva våre utover det å gå på jobb og krype heim i dei trygge hia våre etterpå. Difor har ho foreslått både klubb og lesesirkel. Men ikkje kan vi sy eller strikke nokon av oss, og sidan dei fleste av oss etterkvart også har havna inn i læraryrket, er det få som frivillig vil legge opp til å lese ei bok i månaden og snakke om den etterpå... Så "klubben" vår, for klubb vart det, er no blitt ein ut-å-gjere-noko-kulturelt-klubb, med andre ord: det blir mykje kino på oss framover. Sist gong kom vi forresten fram til at det er kulturelt nok å slå av ein prat på Café Opera. Noko som førte til at vi våga oss på forsiktig øldrikking på ein tirsdagkveld, til tross for påfølgjande arbeidsdag. Forfriskande :) Og eg, som den stovegrisen eg er, blir sjokkert når eg kjem meg utafor heimen ein kvardagsskveld og oppdagar at folk framleis finst der ute, hengande over kaféborda, i godt lag. Slik går det når ein byter ut studenttilværelsen med vaksenlivet, då gløymer ein ut at verda fortset utan deg.

Apropos svensk kultur og slikt: Boka Meg eier ingen av Åsa Linderborg las eg for ei stund sidan, for ei flott bok. Trist og fin. Såg at Linderborg vart intervjua på NRK for litt sidan, ho har ein viktig historie å fortelje. (Den boka kan eg alltids snakke litt om i ein liten lesesirkel...)

FINT...

2009-11-07T15:17:00.001+01:00

...med lørdag, Kari Slåttsveen og Englefjes i radiobakgrunnen. Eg kan godt anbefale denne flickr-sida - finfint, funne hos Homebug - som også er verdt å sjå innom.

Foto: Lillian Day/Flickr

Elles er DosFamily-bloggen framleis fin. Bileta frå heimen til ei av Dos-damene, som også har denne fine bloggen/nettshopen, har mange merka seg. Mange gode grunnar til det!

Foto: DosFamily

Plakaten "Have faith in Carl" finn ein hos Sammy Rose, den er fin!

Sniklytting...

2009-11-07T14:21:00.000+01:00

...ei veke inn i november. I dag har tiåringen havna på sofaen med feber, så her vert alle opphavlege planar skrinlagt og vi kjører i staden på med det som måtte friste i matveien (snop..) og film på film utover dagen. Nett no har me heldigvis satt Disney på pause, og då såg eg mitt snitt til å ta fram plata som har frista litt i det siste. Med mannen ute av huset går det an. Denne plata er så fin at den bør høyrast på litt lengre enn berre i desember, så kan vi heller halde igjen ei god stund når det gjeld andre julete saker.

"Desemberbarn" med Kari Bremnes og Richard Wolf, frå 2001, den beste juleplata - i november!
(Og det vil faktisk seie at eg har spela denne plata kvar november/desember-månad dei siste åtte åra, det er kva vi kan kalle ein tradisjon!)

I år skal dei to også spele konsertar under tittelen "Desemberbarn", i blant anna Kulturkirken Jakob og på Logen Teater her i Bergen (få ledige billettar igjen...)

Fredagsmusikk

2009-11-06T20:39:00.001+01:00

Om det ikkje skulle vere tilstrekkeleg, slik reint musikalsk, å høyre Lene Alexandra delta i Beat for Beat denne fredagskvelden, så kan ein jo oppdage Youtube-sida 89.3 The Current i staden. Every day deserves a soundtrack, seier dei - det er eg heilt einig i. Og då duger ikkje pianobaren til Ivar Dyrhaug i lengden (men underhaldande er det jo...)

The Current byr f.eks. på denne versjonen av Pale Horses av/med Moby (kva har skjedd med den mannen?). Fin song.

Fredagsfri...

2009-11-06T11:42:00.000+01:00

...byr på bytur med to glade frøkner på ti og elleve år, besøk hos ein skomaker, ein fretex-runde, rundstykker på Godt Brød, sol og kaldt vêr - alt lovar om ein god helgestart!

Men først: siste koppen med kaffi, klesvask og full fart rydding. Sol på kjøkkenet vitnar om at vindusvask eigentleg står for tur, men vi hoppar over det faktumet i dag. Fin reportasje i Hus & Hjem i BT i dag, frå huset til Chiku Ali i Marken, glad og nøgd i sin tjue år gamle skinnsofa undrar ho seg over nordmenns hang til å pusse opp heimen annakvart år. Har dei ikkje anna å ta seg til, spør ho. Og det kan ho jo godt spørre om! Svaret hennar på kva vi heller kan gjere er enkelt og greit: GÅ PÅ FJELL!

Det kan eg godt gjere, for no ser eg sola skinne på Ulrikkens topp frå her eg sit, men først og fremst skal helga tilbringast på Bergen Kunsthall - der poesifestivalen Audiatur held hus dei neste dagane. Det blir bra, tenker eg.

Det finst...

2009-11-04T09:53:00.002+01:00

...så mange fine bloggar der ute som dryssar gode (og fine) matoppskrifter ut av erme. Skulle gjerne vore ein slik kreativ hobbygourmet, nytt kjøkken kan kanskje gje eit ekstra puff til å bli det. Enn så lenge ligg kokebøkene mine ein plass eg ikkje heilt har funne fram til. Ikkje fordi eg aldri brukar dei, men meir fordi eg ikkje har oversikt på kor ting er pakka ned i oppussingslandet der eg bur.

Ellers er det nok slik at kjøpte kokebøker først og fremst berre blir bladd i hos meg, den flittigast brukte kokeboka er den eg skriv i sjølv. Ei skinninnbunden notatbok eg eingong fekk til jul, som først blei brukt til skribleri og føleri, men som seinare blei transformert til oppskriftsbok, der ein kan finne høstpaien til Toril, sjokoladekakene til tante Margun, sjokoladekaka til mora til Ebba, eplekakene til mormor og rundstykkene til mamma. Alt dette blanda saman med inspirasjon frå Tinas mat, Lars Barmen og Jamie Oliver (i kategorien: nja, det såg no enkelt ut, det kan vi få til...hadde eg berre fått tak i dei same ingrediensene på Rema...) Fin aktivitet, å skrive av oppskrifter når ein er heimom hos tanter og bestemødre. Ei venninne vart sjokkert når ho såg boka for første gong, ho trudde slikt berre fanst for femti år sidan eller deromkring. Den einaste ho kjente som hadde ei slik bok, var den gamle bestemora hennar, på den polske landsbygda..

Det beste i mi bok; oppskrifter på gulna papir med ei farmors handskrift som ikkje finst lenger, forsiktig limt på plass blant mine eigne notatar.

Men, tilbake til matbloggane, som noko oppdaterte former for dei heimelaga kokebøkene: ein favoritt no om dagen er Seven spoons, skrive av canadiaren Tara. Ho har skrive Seven spoons sidan 2005, og starta nettopp slik, med å lage ei side som kunne fungere som ein plass å samle oppskrifter, for sin eigen del først og fremst. Andre fine er Delicious days, Ezra Pound Cake (fint navn!), Everybody likes sandwiches og Thus bakes Zarathustra (endå eit fint navn altså!).

Foto: alle bileta er lånt frå seven spoons

Dagslys

2009-11-02T22:43:00.002+01:00

"Utnytt dagslyset", les eg hos boligmagasinet.dk. Men dei fagre tipsa om grøne planter, eit minimum av dører og florlette gardiner kan nok ikkje lokke fram dagslyset på desse kantar no. Sidan vi skrudde klokka tilbake, forsvant det vesle lyset som var att på ettermiddagen, etter at vi har komt oss heim frå jobb og skule. Dei som er små spør kva klokka er når mørkre smyg på utafor glaset i femtida og går villig med på å krype under dyna tidlegare enn før. Og dei som er store kokar kopp på kopp med te og lurer på om dei skal begynne å strikke eller noko. Uansett, eg fell for desse bileta med rom fylt opp av dagslys. Noko å sjå fram til.

Foto: Boligmagasinet.dk

Men faktisk, eg skal ikkje sjå fram til dette nett enno. Det har vi god tid til i dei lange månadane over nyttår. Vi for vår del kjem fram til at det er nokså fint&flott å kroe seg i heimen og berre la mørkt vere mørkt ute. Og eg fant meg til og med haustens første og litt etterlengta hyacintar då eg var innom bystasjonen i ettermiddag, så då er eg klar for både mørketid, høgtid og vinter. Trur eg...

Teak-fint

2009-11-01T20:03:00.000+01:00

Av og til tenker eg kor rart det er at alt går i loop. For femten år sidan var det ikkje akkurat truleg at eg skulle omgje meg med gamle møblar i teak og palisander, då var dei berre må-snart-kastast-ut-møblar hos besteforeldra mine. No har eg sanka inn møblement i slike slag i mange år, og kvar gong eg ser ein sjenk eller eit hjartebord, så seier eg berre åhh...vil ha! Og det til tross for at eg allereie har funne den rette sjenken og det rette hjartebordet.

Fine eksemplar i Sneak peeks-avdelinga til Design*Sponge:

Foto: frå her

Car Möbel

2009-10-30T13:42:00.007+01:00

Tyske Car Möbel har ei finfin blanding varer frå merker som RICE, TineK Home, House Doctor osv. Butikken sender, etter det eg kan forstå med min skuletysk, varer til utlandet. Trur dei skal få sende eit og anna til meg. Om ikkje anna, så byr dei uansett på fine bilete på nettsida og i katalog. Fine fargar og kombinasjonar. Eg likar den grå puffen og eskene. Blant anna.

Ein song på fredagen

2009-10-30T11:24:00.004+01:00

Desse karane har gitt ut ny plate i haust. Inntil den blir kjøpt inn her, er dei gamle platene framleis fine å høyre på. Har ein sett Erlend Øye i aksjon på dansegolvet noko tid, veit ein jo frå før kva ein får:

"I haven`t read a single book all year, and the only film I saw - I didn`t like it at all" - Syng Erlend Øye. Og eg må le.

.

2009-10-29T21:22:00.005+01:00

Puta frå Lena Corwin og koppane frå Karin Eriksson
hadde passa fint i mitt nye kjøkken!

Heilt enkelt

2009-10-29T10:39:00.008+01:00

og fint.

Foto: frå designstudioet Kompott via Dezeen

Mandagskveld

2009-10-25T09:07:00.011+01:00

i Hannah Montana-land. Det er ikkje ofte vi får bytta kanal her i huset når gullrekka på Disney Channel slår inn.

Så då er det like greitt å svinse rundt og finne ut at:

-Den hollandske designeren Heleen Klopper står bak Wolplamuur, der ho har komme opp med ein ny måte å reparere hol i ullplagg på. Det passar fint, det, for eg har ein favorittullgenser der albuane mine no formeleg stikk ut av plagget.

-Ei ny Habitat-avdeling er på plass hos R.O.O.M i Oslo. Og Habitat har også ein finfin kampanje på gong, This is my Habitat, fotografert av Todd Selby, mannen bak The Selby. Eg elskar den sida, men det treng eg gjerne ikkje å seie fleire gongar...

-Elle Interiør-bloggen viser for tida at Keep calm and Carry on-plakaten finst i ein brun variant, og då gjekk liksom lyset opp for meg også. Kan gjerne plassere denne på ein vegg heromkring. Men eg kan ikkje sjå at denne utgåva er å få tak i noko plass?

-Ellers er dette ei utstilling eg gjerne skulle fått med meg. Her finn ein dokumetarfotografi frå ei rekke norske fotografar, blant anna frå Knut Egil Wang, som har fotografert ragge-livet på Jæren. Og då snakkar vi altså traktor! Bileta finn de også i den fine boka Traktorland. Wang har ei fin heimeside også.

Foto: Knut Egil Wang. Traktorland.

-Og, når eg heilt på tampen er innom Dezeen , slik ein med fordel kan vere no og då, finn eg ut at det ser nokså fint ut å bu både i skogen og i meir urbane strøk:

-Og kva er så dette? Jo, eit nytt innlegg som handlar om alt og litt til. Greitt nok det.

Ps: Martemor, eg har venta lenge på den kommentaren :) Vi snakkast om ikkje så lenge!

DAGENS...

2009-10-23T12:21:00.006+02:00

...bildevrimmel er henta og lånt frå fotograf Pia Ulin. Ho tek blant anna bilete for HM Home og IKEA, for ikkje å snakke om min gamle hang-up; Gudrun Sjöden. Ja, faktisk står Ulin bak bilete vi ser så godt som kvar dag, frå Åhlens, Coop, Nordea, Statoil...i det heile tatt. Etter mi meining er vel bileta under kjekkare enn reklamar for bank og bensin, men alt til si tid.

Og no: siste rest av kaffien og deretter turborydding i heimen, dvs. ein noko overflatisk oppgradering for å kunne gå helga greitt i møte. Fredag er og blir ein fin dag.

Delar av helga skal tilbringast i kinomørke, det er tid for BIFF - Bergen Internasjonale Filmfestival!

FINT

2009-10-22T18:21:00.008+02:00

Frå fotograf Per Ranung. Bileta hans finst her. Ofte å sjå i svenskt Elle Interiör. Muuto-lampa er fin, både i gult og kvitt. Vi har to gamle Panton-industri-lampar plassert på kjøkkenet, kanskje dei snart skal få avlastning?

Til sist, eit bilete av knaggen som har fått sin plass i vår gong også. Han er akkurat så fin som eg hadde tenkt. Men enn så lenge heng han på ein vegg som ikkje skal forevigast på foto.

Litt om alt...

2009-10-22T12:05:00.007+02:00

...og litt til.

Foto: lånt frå her og der.

Min lunsj besto nettopp av ein smørgod croissant med blåbærsyltetøy. Den herligheita grabba eg med meg frå butikken i stad når eg var ute å gjekk, i finavêret, med sol!

På turen var eg også innom "bruktdama på Sletten", som ein kan, om ein har lyst, lese litt om f.eks. her. Butikken var først og fremst rotete i dag. Av og til (les: nesten alltid) tar ho inn litt for mange varer, og då ser ein ikkje skogen for berre tre der inne (eit oppbrukt, men likevel godt brukande bilete det der...). Men, så slår ho til, bruktdama, med dei beste funna, så då må ein jo stikke nasa innom når anledningen byr seg. To vaksne damer gjekk og trippa der inne, hadde reine nostalgitrippen trur eg. "Å, se, slik hadde vi hjemme, du...", "Å gid, den der hadde min onkel i Lille Øvregate...".

Me for vår del har handla teaksjenk, sofabord, Tandbergar (I fleirtal!), skåler, termosar....i det heile tatt, på denne butikken, så den overgår eit kvart loppemarked spør du meg. Og spør du kva noko kostar der, får du som oftast svaret: Ein femtilapp! Fantastisk.

Men, det eg eigentleg ville i dag, var å sjå innom ein blomsterbutikk, sidan eg la meg i går og vakna i dag med lysta på hyacintar i heimen. Tenkte det kanskje var tida for det no. Men eg er visst for tidleg ute med det ønsket, det var berre rosa lyng og oransje roser så langt auga kunne sjå, og det er eg sant å seie lei av no. Det vart ingen blomsterløk på meg. Men no er det snart november, så dei må då vere like rundt hjørnet skulle ein tru.

Ellers er jo shoppingverda, iallefall om ein befinn seg nær eit bydelssenter og ein Nillebutikk, tydelegvis klar for halloween. Nokre finfine bilete her av eit amerikansk og eksotisk landbruk gjer jo at eg forstår at dette er ein stor ting.

Foto:
3191 miles apart

Vi skal ha den beste toåringen ein kan tenke seg på besøk når det er halloween, ho likar rett og slett ikkje folk med djevelmasker og vampyrtenner i det heile tatt, forstå det den som kan! Så vi skal skalke lukene og gløyme at det er den deilig-skumle kvelden neste helg. Då vi budde på studentbyen på Nattland, kom halloween som eit sjokk på både liten og stor, det var jo eit fenomen eg trudde høyrde til berre i amerikanske filmar. Men etter å ha blitt sosialisert inn i studentby-pluralismen, gjekk vi for både pynting av heim, innkjøping av kostyme og kilovis med fargerikt snop etterkvart. Her nede i den vanlege verda, i blokklivet, er det ikkje så stor aktivitet på allehelgenskvelden, så det er nok ikkje så mykje å uroe seg for.

Ja. Det var litt om alt. Tenker eg. Jo, forresten, det var kjekt at folk syntes at bilder-på-ei-snor-veggane var fine, for det synest nemmeleg eg også! Hei hei.

Til veggs

2009-10-12T19:04:00.003+02:00

Foto: flickr, livingetc. (blant anna)

Hadde ein slik bilete-på-ei-snor-vegg før i tida, der me budde tidlegare. Trur eg må lage meg ein ny slik vegg, så fint som det er!

2009-10-12T18:53:00.002+02:00

Foto: lånt frå cori kindred og melissa kaseman

DAGENS

2009-10-12T13:05:00.004+02:00

dagen min sentrerar rundt:

-nye kjøkkenskap

-forsøk på å pynte på tilværelsen, sjølv om ikkje alt er fikst og ferdigt

-alt for mange kaffikoppar

-og ei blogganbefaling: nectar & light, fotograf Jenifer Altman postar nydelege bilete

Fab 40 Online

2009-10-10T08:26:00.003+02:00

Wallpaper.com gir deg 40 grunnar til ikkje å røre deg vekk frå skjermen med det første her, samtidig som papirutgåva av Wallpaper gir deg 40 grunnar til å besøke USA, Canada, UK, Skandinavia osv.

Tipsa om bloggane It's Nice That og Ace Jet 170 har eg allereie tatt til meg.

Stille

2009-10-10T08:10:00.003+02:00

Foto: Melissa Kaseman

Tilbake i oppussingsland. Eg tek ei stille stund før dei andre vaknar, med kaffi i eit papirsbeger og eit tårn av kjøkkenskap bak meg, dei skal opp på veggen i dag. Vi bur i eit kaosområde med støv og rot. Om ei stund trampar mannskapet inn dørene og då listar eg meg ut og tar ein jentetur på Ikea med dotter, mor og tante - eg trur mine huslege evner heller skal få tre inn når vi kan begynne å flytte litt inn i kjøkkenet i kveldinga.

Fint

2009-10-08T21:32:00.004+02:00

Les petites choses de piou og les zigouis - to nye bloggfunn frå i dag. Og eit flickrfunn i same slengen.

Foto: lånt frå piou

Foto: eit perfekt fint bilete, lånt frå zigouis, som har lånt det frå her.

Vêrsjuk

2009-10-08T16:21:00.005+02:00

Alt vêret her i vest i dag gjer at eg tenker at sommaren er ei nokså grei og enkel årstid. Skulle gjerne vore sporty og trossa vêr og vind, men som den byfrøkna eg etterkvart er blitt, har eg ikkje ein gong tatt med meg varme, vindtette og vanntette kler på "bygdatur".

På ein lånt pc finn eg igjen bileta frå nokre månader sidan, sommaren 09 var fin!

Foto: privat

Og nettopp no kom sola gjennom skylaget, her får vi ta beina fatt og springe ut (nokre rundar rundt huset...), så lenge det varer!